frettir ad ofan

Hallo hallo allir saman,
Nu erum vid komnar i aedislegan bae tar sem solin skin a hvita skinnid okkar eins og enginn se morgunndagurinn. Baerinn heitir Leh og er trju tusund kilometra yfir sjavarmali. Fyrsta daginn okkar mattum vid ekkert hreyfa okkur og thurftum ad drekka vatn vatn vatn og meira vatn, likaminn er ekki vanur ad vera svona hatt uppi an tess ad hafa saetar littlar flugfreyjur bendandi i allar attir. Reyndar er nu alls enginn haetta a tvi ad eg og Katrin forum neitt ad taka uppa tvi ad hreyfa okkur mikid, hofum aldrei gert og munum ekki gera i holidayinu okkar. I dag er annar dagurinn okkar herna i Leh and we are loving this place!! Vid hofum varla fengid neina sol tar sem monsoon (rigningartimabilid) hvilir yfir Indlandi, upplifunin er tho svo skemmtileg ad vid hofum ekki kippt okkur mikid upp vid urkomuna ... en nu tegar tessi elska skin af himnum ofan og badar okkur i geislum sinum erum vid (bosktaflega) i sjounda himni.
Ferdalagid hingad var tho ein su skelfilegasta, lengsta og hraedislegasta martrod sem eg hef lent i nokkurn timan. Vid bokudum ferd fra Manali og hingad til Leh med Jeppa, ferdin atti ad taka 17 tima. Okey vid latum okkur hafa tad, bitum a jaxlinn og erum storar stelpur hugsudum vid og keyptum midann i tennan blessada jeppa. Hann pikkar okkur upp kl. 2 um nottina eins og akvedid var .... en viti menn ... i tennan jeppa var mer og Katrin trodid asamt atta odrum indverskum ferdamonnum ... ja mikid rett, med bilstjoranum vorum vid 11 manns. Jeppin rumadi 5-6 manns. Tveir karlmenn satu frammi hja bilstjornum og girstonginn sem var 7 metrar a lengd stod beint a milli lappa annars teirra og trufladi eflaust likamlegu girstongina hans ansi mikid. I midjunni vorum svo vid Katrin og tvaer adrar konur med sex manada gamla stelpu, i jeppanum voru enginn almennileg saeti heldur einn langur bekkur tad sem allir trodust, enginn studningur vid halsinn og varla neitt plass fyrir faetur. Afturi voru svo trir fullvaxta karlmenn sem hengu einhvernveginn med otrulegum haetti a tvemur pinu ponsu littlum bekkjum. Ja ... hljomar vel ekki satt ? hahaha .. biddu bara elskan min, sagan er rett ad byrja. Vid lendum i umferstarstoppu ofan a umferdarstoppu ofan a umferdarstoppu og bilstjorinn a endanum ordin svo treyttur ad vid thurfum ad gista a midri leid a einhverskonar eydimerkur hoteli sem var basicly samsansett af thremur risastorum tjoldum. Plass fyrir um 15 manns i hverju tjaldi, teppi er rullad a golfid, ter er rullad a teppid og odru teppi svo kastad yfir tig .. gjordu svo vel og sofdu rott med thessum 13 okunnugu ferdamonnum og einu gratandi barni. Um hadegisbilid daginn eftir vorum vid maettar til Leh, rykugar, svangar, rykugar, threyttar og rykugar.
Vid lifdum tetta af og komumst a afangastad og erum nu ad reyna ad finna FLUG til baka. Eg stig ekki uppi annan jeppa a aevi minni nema vera med gulltryggingu fyrir tvi a ad vera eini farteginn.
Jaeja, komid nog af bulli i bili ... vid erum mjog hamingjusamar med lifid og kvedjum i bili.
Love,
Snjolaug og Katrin.